ทองดีโปรดเตี่ยกับมาตุเรศขายข้าวปลาอาหารอยู่ที่ท้องตลาดและมักถูกมาตุเรศด่าทองประกายแสดโขกสับหัวใช้งานรื่นเริงเธอตั้งแต่รุ่งอรุณยันค่ำ เธอไม่ใช่เด็กแท้ๆ ข้าวของเตี่ยพร้อมด้วยแม่ แต่เป็นหลานที่แม่เอาเธอมาเลี้ยงแต่เล็ก ไว้ใช้งานรื่นเริง ส่งกราบเรียนหนังสือจนลงท้าย ป.ตก
ทองดีพานพบกับ พิสุทธิ์ (แบงค์) นักศึกษาหนุ่มที่ร้านเพราะภูชอบมาสลัดกีตาร์แผดเสียงเพลงวัยรุ่นจีบเธอ ซึ่งหล่อนเป็นคนหวงตัว แต่กับพิสุทธิ์ต่อจากนั้นเธอยอมทุกอย่าง ถึงปริมาตรฝันว่าพิสุทธิ์จักทำให้ชีวิตเธอดีขึ้นกว่าเดิม และพิสุทธิ์เป็นสัตว์ตั้งชื่อให้ทองรูปพรรณดีใหม่เอี่ยมว่า “ทองประกายแสด”
พิสุทธิ์มิดเม้นมานอนที่บ้านทองดีบ่อยๆ โดยที่เตี่ยกับแม่ไม่รู้ จนวันหนึ่งเตี่ยที่เจ็บไข้ได้ป่วยเป็นวัณโรคมานานขาดใจดับสูญ พิสุทธิ์ยังคงแอบมาค้างด้วย แต่แล้วแม่ก็จับได้ จึงขับไล่ไสส่งทองดี เธอทั้งโกรธทั้งเสียใจเพราะแม่ไม่เคยรักและเข้ามาใจ แม่ด่าทองดีก็เถียงไม่ลดละ แม่ก็ยิ่งขึ้งโกรธตบตี พร้อมทั้งกวดออกจากบ้าน ทองดีสู้ปกป้องตัวเอง ขณะที่พิสุทธิ์กลัวตัวสั่น ทองดีสะบัดจนแม่ล้มลงหัวปะทะเลือดอาบหน้า แม่กรีดร้องโหยหวลขอให้คนช่วย หาตักเตือนทองดีจะฆ่า ทองดีแทบสติวิปลาส วิ่งไปฉวยมีข้างในทองประกายแสดมากดหัวแม่ พิสุทธิ์ที่เพิ่งมีสำนึกเข้ามาห้าม แต่แม่เห็นมีดก็ถึงกับตกใจช็อคเป็นลมไป ทองดีขโมยเงินแม่และหนีออกจากบ้านไปพร้อมกับสุกใส ที่กรุงเทพ ทองดีกับสุกใสมาเช่าโรงแรมราคาถูกข้างในย่านที่มีแต่อิสตรีหากิน ตั้งแต่เข้ากรุงเทพ พิสุทธิ์ก็ผ่านไปจนทองดีรำคาญ เขาไม่ร่าเริงเหมือนเดิม คิดแต่จะกลับบ้าน วันหนึ่ง พิสุทธิ์กับเธอทะเลาะกันอย่างวิกฤต ทองดีไล่พิสุทธิ์และเขาจะเจียรจริงๆ แต่ถ้าพิสุทธิ์ไปตัวทองดีคงจะอยู่ยังไงในกรุงเทพ เธอจึงยอมออดออเซาะง้อเขา สุกใสใจอ่อนเพราะทองประกายแสด จากนั้นทองเรียบร้อยได้บ่นว่าหิว พิสุทธิ์จึงรีบลงไปหาซื้อข้าวให้ ใครจะคิดว่าชีวะนึงช่างสั้นนัก พิสุทธิ์ถูกรถยนต์ชนตาย…..